يمثل شعر تانغ ذروة الشعر الصيني الكلاسيكي، ويضم شعراء عظماء مثل لي باي، ودو فو، وباي جويي، ووانغ وي، ومنغ هاوران، ووانغ تشانغلينغ، تاركين وراءهم عددًا لا يحصى من الروائع الخالدة.
朝日殘鶯伴妾啼,開簾只見草萋萋。 庭前時有東風入,楊柳千條盡向西。
地儉朝陽滿,天邊宿霧收。 風兼殘雪起,河帶斷冰流。 北闕馳心極,南圖尚旅遊。 登臨思不已,何處得銷愁? (影印本《詩淵》第三冊第二○六二頁)。