يمثل شعر تانغ ذروة الشعر الصيني الكلاسيكي، ويضم شعراء عظماء مثل لي باي، ودو فو، وباي جويي، ووانغ وي، ومنغ هاوران، ووانغ تشانغلينغ، تاركين وراءهم عددًا لا يحصى من الروائع الخالدة.
洞房昨夜春風起,故人尚隔湘江水。 枕上片時春夢中,行盡江南數千里。
浩汗霜風刮天地,溫泉火井無生意。 澤國龍蛇凍不伸,南山瘦柏消殘翠。
初程莫早發,且宿灞橋頭。