يمثل شعر تانغ ذروة الشعر الصيني الكلاسيكي، ويضم شعراء عظماء مثل لي باي، ودو فو، وباي جويي، ووانغ وي، ومنغ هاوران، ووانغ تشانغلينغ، تاركين وراءهم عددًا لا يحصى من الروائع الخالدة.
禪室繩牀在翠微,松間荷笠一僧歸。 磬聲寂歷宜秋夜,手冷燈前自衲衣。
申胥任向秦庭哭,靳尚終貽楚國憂。
塞上徵兵久,淮南賦歛多。 抱琴方此去,爲縣欲如何。 灊嶽積蒼翠,皖溪生素波。 真君松廟近,公退爲誰過? (《古今圖書集成·山川典》八六《灊山部)。
申胥枉向秦庭哭,靳尚終貽楚國羞。 (《唐語林》二《文學》〖1〗○今按:《全唐詩》五五六缺題,又無出處。 )(〖1〗此則出《金華子雜編》,見原本《說郛》卷十一,《...