يمثل شعر تانغ ذروة الشعر الصيني الكلاسيكي، ويضم شعراء عظماء مثل لي باي، ودو فو، وباي جويي، ووانغ وي، ومنغ هاوران، ووانغ تشانغلينغ، تاركين وراءهم عددًا لا يحصى من الروائع الخالدة.
帝子不可見,秋風來暮思。 嬋娟湘江月,千載空蛾眉。
蒼梧千載後,斑竹對湘沅。 欲識湘妃怨,枝枝滿淚痕。
君王不可見,芳草舊宮春。 猶帶羅裙色,青青向楚人。
憔悴逢新歲,茅扉見舊春。 朝來明鏡裏,不忍白頭人。
片帆何處去,匹馬獨歸遲。 惆悵江南北,青山欲暮時。
歸人乘野艇,帶月過江村。 正落寒潮水,相隨夜到門。
不知方外客,何事鎖空房。 應向桃源裏,教他喚阮郎。
泠泠七絲上,靜聽松風寒。 古調雖自愛,今人多不彈。