يمثل شعر تانغ ذروة الشعر الصيني الكلاسيكي، ويضم شعراء عظماء مثل لي باي، ودو فو، وباي جويي، ووانغ وي، ومنغ هاوران، ووانغ تشانغلينغ، تاركين وراءهم عددًا لا يحصى من الروائع الخالدة.
寒衣草木皮,飢飯葵藿根。 不爲孟夫子,豈識市井門。
一條古時水,向我手心流。 臨行瀉贈君,勿薄細碎讐。
雪打杉松殘,補書書不完。 嬾學渭上翁,辛苦把釣竿。
玉尺沈埋久,得之銘篆深。 指磨露正色,扣擊吐哀音。 (《後村詩話續集》卷二引《劉叉集》)。