يمثل شعر تانغ ذروة الشعر الصيني الكلاسيكي، ويضم شعراء عظماء مثل لي باي، ودو فو، وباي جويي، ووانغ وي، ومنغ هاوران، ووانغ تشانغلينغ، تاركين وراءهم عددًا لا يحصى من الروائع الخالدة.
新松□綠草,古柏翳黃沙。 珮珂客驚鳥,綺羅人間花。 蹙塵南北馬,碾石去來車。 川晚悲風動,墳前碎紙斜。
虹橫布水臺南雨,鴈返爐峰頂北霞。 閑臥東風燈漸曉,溪南花氣雨中來。 一別山陰詩酒客,水風花片夢蘭亭。
煮雪問茶味,當風看鴈門。 (宋高似孫《緯略》卷七)。
雙扉檜下開,寄宿石莓苔。 {牆左爲阝}北香風動,城寒散雪來。 收棋想雲夢,罷茗議天台。 同憶前年臘,師初白閣回。 (見《四庫珍本初集》本宋李庚《天台前集》卷七)...