يمثل شعر تانغ ذروة الشعر الصيني الكلاسيكي، ويضم شعراء عظماء مثل لي باي، ودو فو، وباي جويي، ووانغ وي، ومنغ هاوران، ووانغ تشانغلينغ، تاركين وراءهم عددًا لا يحصى من الروائع الخالدة.
建元看別上元燈,處處迴廊鬬火層。 珠玉亂拋高殿佛,綺羅深拜遠山僧。 臨風走筆思呈惠,到曉行禪合伴能。 無限喧闐留不得,月華西下露華凝。
東南路盡吳江畔,正是窮愁暮雨天。 鷗鷺不嫌斜兩岸,波濤欺得逆風船。 偶逢島寺停帆看,深羨漁翁下釣眠。 今古若論英達筭,鴟夷高興固無邊。