يمثل شعر تانغ ذروة الشعر الصيني الكلاسيكي، ويضم شعراء عظماء مثل لي باي، ودو فو، وباي جويي، ووانغ وي، ومنغ هاوران، ووانغ تشانغلينغ، تاركين وراءهم عددًا لا يحصى من الروائع الخالدة.
半空飛下水,勢去響如雷。 靜徹啼猨寺,高凌坐客臺。 耳同經劒閣,身若到天台。 濺樹吹成凍,凌祠觸作灰。 深中試楖栗,淺處落莓苔。 半夜重城閉,潺湲枕上來。
無人分玉石,有路即荆榛。 (見《吟窗雜錄》卷十四正字王玄《詩中旨格》)。
柳色舞春水,花陰香客衣。 (同前)。
魚弄晴波影上簾。 (見宋陳善《捫蝨新話》上集卷一)。