يمثل شعر تانغ ذروة الشعر الصيني الكلاسيكي، ويضم شعراء عظماء مثل لي باي، ودو فو، وباي جويي، ووانغ وي، ومنغ هاوران، ووانغ تشانغلينغ، تاركين وراءهم عددًا لا يحصى من الروائع الخالدة.
莫問古宮名,古宮空有城。 惟應東去水,不改舊時聲。
遠天明月出,照此誰家樓。 上有羅衣裳,涼風吹不休。