يمثل شعر تانغ ذروة الشعر الصيني الكلاسيكي، ويضم شعراء عظماء مثل لي باي، ودو فو، وباي جويي، ووانغ وي، ومنغ هاوران، ووانغ تشانغلينغ، تاركين وراءهم عددًا لا يحصى من الروائع الخالدة.
翰苑營嘉致,到來山意深。 會茶多野客,啼竹半沙禽。 雪溜懸危石,棋燈射遠林。 言詩素非苦,虛答侍臣心。 (《詩淵》第一冊第三八四頁)。
雲夢[千](午)(從《詩學指南》本改)行去,瀟湘一夜空。
古調俗不樂,正[聲](身)(從《詩學指南》本改)君自知。
碧霄章句絕離手,紫府神仙盡點頭。 (均見《吟窗雜錄》卷十四正字王玄《詩中旨格》)。