يمثل شعر تانغ ذروة الشعر الصيني الكلاسيكي، ويضم شعراء عظماء مثل لي باي، ودو فو، وباي جويي، ووانغ وي، ومنغ هاوران، ووانغ تشانغلينغ، تاركين وراءهم عددًا لا يحصى من الروائع الخالدة.
來多不自(一作「似」)客,坐久却垂簾。 (見《吟窗雜錄》卷三二《古今詩僧》。 )。
雖(一作「唯」)陪北楚三千客,多話東林十八賢。 (同前。 又見《唐詩紀事》卷七四。 )(按:以上四句《全唐詩》卷八四九已收,缺題,今重錄。 )。