يوان تشو هو شكل أدبي ازدهر خلال عهد أسرة يوان، بما في ذلك الزاجو (الدراما) والسانتشو (الشعر الغنائي). إنها واحدة من القمم الثلاثة لتاريخ الأدب الصيني، وتضم أساتذة مثل غوان هان تشينغ، وما تشي يوان، وباي بو، وتشنغ غوانغزو.
湖,到不如沉醉罗帏倩人扶。 踌躇,踌躇,天边雁儿遥,枉把佳期误。
除,真乃是牛马而襟裾。 斗筲之器成何用,粪土之墙不可圬。 想俺爱钱娘乔为做,不分些好弱,不辨贤愚。
三千场失火遭天震,一万处疔疮生背疽。 怎不教我心中怒?你在钱堆受用,撇我在水面上遭徒。
风倒柁船牢狱,趁浪逐波乘槛车。 伴着这扌若人物,便似冤魂般相缠,日影般相逐。
舜添斑竹,比曹娥女泣江少一套孝服。 则怕他瞧破俺情绪,推眼疾偷掩痛泪,佯呵欠带几声长吁。
苏卿半日苦。