يوان تشو هو شكل أدبي ازدهر خلال عهد أسرة يوان، بما في ذلك الزاجو (الدراما) والسانتشو (الشعر الغنائي). إنها واحدة من القمم الثلاثة لتاريخ الأدب الصيني، وتضم أساتذة مثل غوان هان تشينغ، وما تشي يوان، وباي بو، وتشنغ غوانغزو.
管弦齐动,商音夷则。 遥天外斗渐移,喜阴晴今宵七夕。
珍珠般嫩实。 欢坐间,夜凉人静已,笑声接青霄内。 风淅淅,雨霏霏,露湿了弓鞋底。 纱笼罩仕女随,灯影下人扶起,尚留恋懒心回。
醉乡中不知更漏迟。 士庶每安,烽燧又息,愿吾皇万岁。
鸥鹭同盟曾自许,怕见山英,怪我来何暮?风度修然林下去,琴书共作烟霞侣。
时务!。
命福,有些乘除,问甚么有共无!。