يوان تشو هو شكل أدبي ازدهر خلال عهد أسرة يوان، بما في ذلك الزاجو (الدراما) والسانتشو (الشعر الغنائي). إنها واحدة من القمم الثلاثة لتاريخ الأدب الصيني، وتضم أساتذة مثل غوان هان تشينغ، وما تشي يوان، وباي بو، وتشنغ غوانغزو.
方丈蓬莱,箫鼓笙簧。 动着俺这仙人家的乐音,朝玉阙拜虚皇。
磬金钟,鼓奏鸡唱。 天一和太一,分七政布魁罡。
朱雀在南方,凤凰池上,依八卦摆班行。
二十四位官福。 五岳灵祗,四海龙王。 天蓬黑煞,持斧铖镇在阶傍。
两相。 有刑罚,有恩赏。 承天符,散四方。 与仙班,怎比量?戴金冠,衣鹤氅。 宴佳宾,饮玉浆。 造化论,劫运讲。 归来时袖满天香,又把这西王母蟠桃会上访。
子弟敲,腾的将范儿挑。
他行针走线,拈花摘叶,即世里带着虚嚣。
那丰标!勤将水哨。 把闲家扎垫的饱,六老儿睃趁的早,脚步儿赶趁的巧。 只休教细褪了,永团圆直到老。