يوان تشو هو شكل أدبي ازدهر خلال عهد أسرة يوان، بما في ذلك الزاجو (الدراما) والسانتشو (الشعر الغنائي). إنها واحدة من القمم الثلاثة لتاريخ الأدب الصيني، وتضم أساتذة مثل غوان هان تشينغ، وما تشي يوان، وباي بو، وتشنغ غوانغزو.
杨柳楼台春萧索,庭院深沉,不把相思锁。 睡去犹然有梦合,愁来无处容身躲。
遥受亲爱的哥哥。
好前程等闲差错。
叹书生轻别素娥,看佳人输与拔禾。
画阁,更深罗幕,伴灯花珠泪落。
香,兰房强揣郑生玉,青楼空掷潘安果。 壶中筹掣做签,盘内棋排成课,待卜个他心怎么。 界残妆枕上哭,扣皓齿神前咒,启檀口人行唾。 纸如海样阔,字比针关大,也写不尽...