La poesía Tang representa la cúspide de la poesía clásica china, con grandes poetas como Li Bai, Du Fu, Bai Juyi, Wang Wei y Meng Haoran.
半空飛下水,勢去響如雷。 靜徹啼猨寺,高凌坐客臺。 耳同經劒閣,身若到天台。 濺樹吹成凍,凌祠觸作灰。 深中試楖栗,淺處落莓苔。 半夜重城閉,潺湲枕上來。
無人分玉石,有路即荆榛。 (見《吟窗雜錄》卷十四正字王玄《詩中旨格》)。
柳色舞春水,花陰香客衣。 (同前)。
魚弄晴波影上簾。 (見宋陳善《捫蝨新話》上集卷一)。