La poesia Tang rappresenta l'apice della poesia classica cinese, con grandi poeti come Li Bai, Du Fu, Bai Juyi, Wang Wei e Meng Haoran.
即是春風盡,仍霑夜雨歸。 明朝更來此,兼恐落花稀。
漸覺風沙暗,蕭關欲到時。 兒童能探火,婦女解縫旗。 川少銜魚鷺,林多帶箭麋。 暫來戎馬地,不敢苦吟詩。
春娘愛上酒家樓,不怕歸遲總不憂。 推道那家娘子臥,且留教住待梳頭。
不論秋菊與春花,箇箇能噇空腹茶。 無事莫教頻入庫,一名閑物要些些。
殘花應逐夜風吹。 (《江湖小集》卷二十李龏《梅花衲》、卷二二李龏《剪綃集》引)。