La poesia Tang rappresenta l'apice della poesia classica cinese, con grandi poeti come Li Bai, Du Fu, Bai Juyi, Wang Wei e Meng Haoran.
夜中無與悟(一作「語」),獨寤撫躬歎。 唯慚一片月,流彩照南端。
魚遊見風月,獸走畏傷蹄。
元生愛皓月,阮氏願清風。 取樂情無已,賞玩未能同。
雲生遮麗月,波動亂遊魚。 涼風便入體,寒氣漸鑽膚。
撫琴起和曲,疊管泛鳴驅(王利器云:「疑當作『謳』」)。 停軒未忍去,白日小踟蹰。 。
心中肝如割,腹(一作「腸」)裏氣便燋。 逢風迴無信,早雁轉成遙。
沼萍遍水纈,榆莢滿枝錢。
斜雲朝列陳,迴娥夜抱弦。 (二聯爲水渾病)。