A poesia Tang representa o auge da poesia clássica chinesa, com grandes poetas como Li Bai, Du Fu, Bai Juyi, Wang Wei e Meng Haoran.
新聲雖自知,舊寵會應移。 無令棗下吹,便作一枯枝。
爲相雍門歎,當思執燭遊。 不惜妾身難再得,方期君壽度千秋。 (見中華書局影印本《文苑英華》卷七一李百藥《笙賦》)。