تعتبر Song Ci جزءًا مهمًا من الأدب الصيني القديم، والمعروفة إلى جانب شعر تانغ باسم "القمتين التوأم". نشأت Ci في عهد أسرة تانغ وازدهرت في عهد أسرة سونغ، وتضم أساتذة مثل سو شي، وشين تشيجي، ولي تشينغ تشاو.
一望朱楼巧小,四边绣幕低垂。 个人活脱似杨妃。 倚遍阑干十二。 最苦两双情眼,难禁四只愁眉。 无言回首日沉西。 不道一声安置。
杏火无烟烧断肠。 织成春恨切,柳丝长。 当时谁是种花郎。 却不教,柳近杏花傍。 柳道不须忙。 春深须是有,絮飞扬。 等闲扑着杏腮香。 恁时节,选甚隔池塘。