يمثل شعر تانغ ذروة الشعر الصيني الكلاسيكي، ويضم شعراء عظماء مثل لي باي، ودو فو، وباي جويي، ووانغ وي، ومنغ هاوران، ووانغ تشانغلينغ، تاركين وراءهم عددًا لا يحصى من الروائع الخالدة.
敲門誰訪□,□客即□師。 應是逢新雪,高吟得好詩。 格清無俗字,思苦有蒼髭。 諷味但忘倦,拋琴復捨碁。 (見《四部叢刊》本《白蓮集》卷首孫光憲《白蓮集序》引。 ...
佛愛我亦愛,清香蝶不偷。 一般奇特處,不上婦人頭。 (見《全芳備祖前集》卷十一)。
似筆挺然秀,山川亦好文。 宕渠花裏發,秦壠竹間分。 石臼生春水,香龕積暮雲。 道經難久住,日後憶離羣。 (見民國十七年刊曾瀛藻纂《大竹縣志》卷十四)。
典衣估酒得,伴客看閒花。 (見《吟窗雜錄》卷十四正字王玄《詩中旨格》)。
汗流浹背曾施力,氣爽中宵便負心。 (同前)。
殿前新進士,闕下校書郎。 (《唐才子傳》卷九。 此則承陶先生見告)。