يمثل شعر تانغ ذروة الشعر الصيني الكلاسيكي، ويضم شعراء عظماء مثل لي باي، ودو فو، وباي جويي، ووانغ وي، ومنغ هاوران، ووانغ تشانغلينغ، تاركين وراءهم عددًا لا يحصى من الروائع الخالدة.
故人軒騎罷歸來,舊宅園林閑不開。 唯餘挾瑟樓中婦,哭向平生歌舞臺。
高峰隔半天,長崖斷千里。 鷄鳴清澗中,猿嘯白雲裏。 瑤波逐空開,霞石觸峰起。 (見《輿地紀勝》卷三十)。