يمثل شعر تانغ ذروة الشعر الصيني الكلاسيكي، ويضم شعراء عظماء مثل لي باي، ودو فو، وباي جويي، ووانغ وي، ومنغ هاوران، ووانغ تشانغلينغ، تاركين وراءهم عددًا لا يحصى من الروائع الخالدة.
宿霧開天霽,寒郊見初日。 林疎照逾遠,冰輕影微出。 豈假陽和氣,暫忘玄冬律。 愁抱望自寬,羈情就如失。 欣欣事幾許,曈曈狀非一。 傾心倘知期,良願自茲畢。