يمثل شعر تانغ ذروة الشعر الصيني الكلاسيكي، ويضم شعراء عظماء مثل لي باي، ودو فو، وباي جويي، ووانغ وي، ومنغ هاوران، ووانغ تشانغلينغ، تاركين وراءهم عددًا لا يحصى من الروائع الخالدة.
渚亭臨淨域,憑望一開軒。 晚日分初地,東風發杏園。 異香飄九陌,麗色映千門。 照灼瑤華散,葳蕤玉露繁。 未教游妓折,乍聽早鶯喧。 誰復爭桃李,含芳自不言。