يمثل شعر تانغ ذروة الشعر الصيني الكلاسيكي، ويضم شعراء عظماء مثل لي باي، ودو فو، وباي جويي، ووانغ وي، ومنغ هاوران، ووانغ تشانغلينغ، تاركين وراءهم عددًا لا يحصى من الروائع الخالدة.
荒居無四隣,誰肯訪來頻。 古樹秋中葉,他鄉病裏身。 鴈聲風送急,螢影月流新。 獨爲成名晚,多慙見友人。
。
五更愁處雨,三月盡時花。 (見《吟窗雜錄》卷三五)。