يمثل شعر تانغ ذروة الشعر الصيني الكلاسيكي، ويضم شعراء عظماء مثل لي باي، ودو فو، وباي جويي، ووانغ وي، ومنغ هاوران، ووانغ تشانغلينغ، تاركين وراءهم عددًا لا يحصى من الروائع الخالدة.
胡兒吹笛戍樓間,樓上蕭條海月閑。 借問梅花何處落,風吹一夜滿關山。
雪淨遥天牧馬還,月明羌笛戍樓閑。 借問梅花何處落,風吹一夜滿關山。
花暖江城斜日陰,鶯啼繡戶曉雲深。 春風不道珠簾隔,傳得歌聲與客心。