يمثل شعر تانغ ذروة الشعر الصيني الكلاسيكي، ويضم شعراء عظماء مثل لي باي، ودو فو، وباي جويي، ووانغ وي، ومنغ هاوران، ووانغ تشانغلينغ، تاركين وراءهم عددًا لا يحصى من الروائع الخالدة.
蕭晨騎馬出皇都,聞說埋冤在路隅。 別我已爲泉下土,思君猶似掌中珠。 四弦品柱聲初絕,三尺孤墳草已枯。 蘭質蕙心何所在,焉知過者是狂夫。
河勢崑崙遠,山形菡萏秋。