يمثل شعر تانغ ذروة الشعر الصيني الكلاسيكي، ويضم شعراء عظماء مثل لي باي، ودو فو، وباي جويي، ووانغ وي، ومنغ هاوران، ووانغ تشانغلينغ، تاركين وراءهم عددًا لا يحصى من الروائع الخالدة.
寂寥金谷澗,花發舊時園。 人事空懷古,煙霞此獨存。 管弦非上客,歌舞少王孫。 繁蘂風驚散,輕紅鳥乍翻。 山川終不改,桃李自無言。 今日經塵路,淒涼詎可論。