يمثل شعر تانغ ذروة الشعر الصيني الكلاسيكي، ويضم شعراء عظماء مثل لي باي، ودو فو، وباي جويي، ووانغ وي، ومنغ هاوران، ووانغ تشانغلينغ، تاركين وراءهم عددًا لا يحصى من الروائع الخالدة.
古今逢此夜,共冀泬㵳明。 豈是月華別,祗應秋氣清。 影當中土正,輪對八荒平。 尋客徒留望,璿璣自有程。
客來鳴素琴,惆悵對遺音。 一曲起於古,幾人聽到今。 盡含風靄遠,自泛月煙深。 風續水山操,坐生方外心。
篆經千古澀,影瀉一堂寒。