يمثل شعر تانغ ذروة الشعر الصيني الكلاسيكي، ويضم شعراء عظماء مثل لي باي، ودو فو، وباي جويي، ووانغ وي، ومنغ هاوران، ووانغ تشانغلينغ، تاركين وراءهم عددًا لا يحصى من الروائع الخالدة.
僕本多悲者,年來不悟春。 登高一遊目,始覺柳條新。 杜陵猶識漢,桃源不辨秦。 蹔若升雲霧,還似出囂塵。 賴得煙霞氣,淹留攀桂人。