يمثل شعر تانغ ذروة الشعر الصيني الكلاسيكي، ويضم شعراء عظماء مثل لي باي، ودو فو، وباي جويي، ووانغ وي، ومنغ هاوران، ووانغ تشانغلينغ، تاركين وراءهم عددًا لا يحصى من الروائع الخالدة.
前有淺山,屹然如屏。 後有卑嶺,繚然如城。 跨池左右,足以建亭。 斯亭何名,化洽而成。
江湖勞遍尋,祗自長愁襟。 到處慵開口,何人可話心。 登樓得句遠,望月抒情深。 却憶山齋後,猿聲相伴吟。