يمثل شعر تانغ ذروة الشعر الصيني الكلاسيكي، ويضم شعراء عظماء مثل لي باي، ودو فو، وباي جويي، ووانغ وي، ومنغ هاوران، ووانغ تشانغلينغ، تاركين وراءهم عددًا لا يحصى من الروائع الخالدة.
十年耕釣水雲間,住僻家貧少往還。 一徑綠苔凝曉露,滿頭白髮對青山。 野僧採藥來醫病,樵客攜觴爲解顏。 空戀舊時恩獎地,無因匍匐出柴關。
入門堪笑復堪憐,三徑苔荒一釣船。 慙愧四隣教斷火,不知廚裏久無煙。
江西昔日推韓注,袁水今朝數趙祥。 縱使文翁能待客,終栽桃李不成行。