يمثل شعر تانغ ذروة الشعر الصيني الكلاسيكي، ويضم شعراء عظماء مثل لي باي، ودو فو، وباي جويي، ووانغ وي، ومنغ هاوران، ووانغ تشانغلينغ، تاركين وراءهم عددًا لا يحصى من الروائع الخالدة.
□□□□□□□,□□□□□□□。 風裏浪花吹更白,雨中山色洗還青。 海鷗聚處窗前見,林狖啼時枕上聽。 此際自然無限趣,王程不敢暫留停。
天孫昔謫下天綠,霧鬢風鬟愛草木。 一朝騎鳳上丹霄,翠翹花鈿留空谷。 (見《明滇南詩略》卷首、民國五年周宗麟纂《大理縣志稿》卷三一)。