يمثل شعر تانغ ذروة الشعر الصيني الكلاسيكي، ويضم شعراء عظماء مثل لي باي، ودو فو، وباي جويي، ووانغ وي، ومنغ هاوران، ووانغ تشانغلينغ، تاركين وراءهم عددًا لا يحصى من الروائع الخالدة.
此禽輕巧少同倫,我聽長疑舌滿身。 星未沒河先報曉,柳猶粘雪便迎春。 頻嫌海燕巢難定,却訝林鶯語不真。 莫倚清風更多事,玉樓還有晏眠人。