يمثل شعر تانغ ذروة الشعر الصيني الكلاسيكي، ويضم شعراء عظماء مثل لي باي، ودو فو، وباي جويي، ووانغ وي، ومنغ هاوران، ووانغ تشانغلينغ، تاركين وراءهم عددًا لا يحصى من الروائع الخالدة.
綺薦銀屏空積塵,柳眉桃臉暗銷春。 不須更學陽臺女,爲雨爲雲趁惱人。
向前不信別離苦,而今自到別離處。 兩行粉淚紅闌干,一朵芙蕖帶殘露。