يمثل شعر تانغ ذروة الشعر الصيني الكلاسيكي، ويضم شعراء عظماء مثل لي باي، ودو فو، وباي جويي، ووانغ وي، ومنغ هاوران، ووانغ تشانغلينغ، تاركين وراءهم عددًا لا يحصى من الروائع الخالدة.
瀟湘江頭三月春,柳條弄日搖黃金。 鷓鴣一聲在何許,黃陵廟前煙靄深。 丹青欲畫無好手,穩提玉勒沈吟久。 馬蹄不爲行客留,心挂長林屢回首。