يمثل شعر تانغ ذروة الشعر الصيني الكلاسيكي، ويضم شعراء عظماء مثل لي باي، ودو فو، وباي جويي، ووانغ وي، ومنغ هاوران، ووانغ تشانغلينغ، تاركين وراءهم عددًا لا يحصى من الروائع الخالدة.
斜日空庭暮,幽閨積恨盈。 細風吹帳冷,微月度窗明。 怨坐啼相續,愁眠夢不成。 調琴欲有弄,畏作斷腸聲。