يمثل شعر تانغ ذروة الشعر الصيني الكلاسيكي، ويضم شعراء عظماء مثل لي باي، ودو فو، وباي جويي، ووانغ وي، ومنغ هاوران، ووانغ تشانغلينغ، تاركين وراءهم عددًا لا يحصى من الروائع الخالدة.
相逢唯道在,誰不共知貧。 歸路分殘雨,停舟別故人。 霜明松嶺曉,花暗竹房春。 亦有棲閑意,何年可寄身。
荒郊昨夜雪,羸馬又須行。 四顧無人迹,雞鳴第一聲。