يمثل شعر تانغ ذروة الشعر الصيني الكلاسيكي، ويضم شعراء عظماء مثل لي باي، ودو فو، وباي جويي، ووانغ وي، ومنغ هاوران، ووانغ تشانغلينغ، تاركين وراءهم عددًا لا يحصى من الروائع الخالدة.
至寶看懷袖,明珠出後收。 向人光不定,離掌勢難留。 皎澈虛臨夜,孤圓冷瑩秋。 乍來驚月落,疾轉怕星流。 有淚甘瑕棄,無媒自暗投。 今朝感恩處,將欲報隋侯。