يمثل شعر تانغ ذروة الشعر الصيني الكلاسيكي، ويضم شعراء عظماء مثل لي باي، ودو فو، وباي جويي، ووانغ وي، ومنغ هاوران، ووانغ تشانغلينغ، تاركين وراءهم عددًا لا يحصى من الروائع الخالدة.
可惜春時節,依前獨自遊。 無端兩行淚,長只對花流。
誰家少年兒,心中暗自欺。 不道終不可,可即恐郎知。