يمثل شعر تانغ ذروة الشعر الصيني الكلاسيكي، ويضم شعراء عظماء مثل لي باي، ودو فو، وباي جويي، ووانغ وي، ومنغ هاوران، ووانغ تشانغلينغ، تاركين وراءهم عددًا لا يحصى من الروائع الخالدة.
九疊嵯峨倚着天,悔隨寒瀑下巖煙。 深秋猨鳥來心上,夜靜松杉到眼前。 書架想遭苔蘚[裹],石窗應被薜蘿纏。 一枝筇竹游江北,不見爐峰二十年。
樂氏騎龍上碧天,東吳遺宅尚依然。 悟來大道無多事,真後丹元不值錢。 老樹夜風蟲咬葉,古垣春雨蘚生甎。 松傾鶴死桑田變,華表歸鄉未有年。
軒后紅爐獨鑄成,蘚痕磨落月輪呈。 萬般物象皆能鑒,一箇人心不可明。 匣內乍開鸞鳳活,臺前高挂鬼神驚。 百年肝膽堪將比,祗怕看頻素髮生。