يمثل شعر تانغ ذروة الشعر الصيني الكلاسيكي، ويضم شعراء عظماء مثل لي باي، ودو فو، وباي جويي، ووانغ وي، ومنغ هاوران، ووانغ تشانغلينغ، تاركين وراءهم عددًا لا يحصى من الروائع الخالدة.
所畜惟騷雅,兼之得固窮。 望鄉連北斗,聽雨帶西風。 稼穡村坊遠,煙波路逕通。 冥搜清絕句,恰似有神功。
霜洲楓落盡,月館竹生寒。