يمثل شعر تانغ ذروة الشعر الصيني الكلاسيكي، ويضم شعراء عظماء مثل لي باي، ودو فو، وباي جويي، ووانغ وي، ومنغ هاوران، ووانغ تشانغلينغ، تاركين وراءهم عددًا لا يحصى من الروائع الخالدة.
去歲無田種,今春乏酒材。 從他花鳥笑,佯醉臥樓臺。
下調無人睬,高心又被瞋。 不知時俗意,教我若爲人。
入市非求利,過朝不爲名。 有時隨俗物,相伴且營營。