يمثل شعر تانغ ذروة الشعر الصيني الكلاسيكي، ويضم شعراء عظماء مثل لي باي، ودو فو، وباي جويي، ووانغ وي، ومنغ هاوران، ووانغ تشانغلينغ، تاركين وراءهم عددًا لا يحصى من الروائع الخالدة.
武陵春色好,十二酒家樓。 大醉方回首,逢人不舉頭。 是非都不采,名利混然休。 戴箇星冠子,浮沈逐世流。
武陵城裏崔家酒,地上應無天上有。 南遊道士飲一斗,臥向白雲深洞口。
六親慟哭還復蘇,我笑先生淚箇無。 脫履定歸天上去,空墳留入武陵圖。