يمثل شعر تانغ ذروة الشعر الصيني الكلاسيكي، ويضم شعراء عظماء مثل لي باي، ودو فو، وباي جويي، ووانغ وي، ومنغ هاوران، ووانغ تشانغلينغ، تاركين وراءهم عددًا لا يحصى من الروائع الخالدة.
江上檣竿一百尺,山中樓臺十二重。 山僧樓上望江上,指點檣竿笑殺儂。
仙人未必便仙去,還在人間人不知。 手把白鬚從兩鹿,相逢却問姓名誰。
芫花半落,松風晚清。