يمثل شعر تانغ ذروة الشعر الصيني الكلاسيكي، ويضم شعراء عظماء مثل لي باي، ودو فو، وباي جويي، ووانغ وي، ومنغ هاوران، ووانغ تشانغلينغ، تاركين وراءهم عددًا لا يحصى من الروائع الخالدة.
欲囀聲猶澀,將飛羽未調。 高風不借便,何處得遷喬。
漢家輕壯士,無狀殺彭王。 一遇風塵起,令誰守四方。
殘花與露落,墮葉隨風翻。 日側南澗幽,風凝北林暮。