يمثل شعر تانغ ذروة الشعر الصيني الكلاسيكي، ويضم شعراء عظماء مثل لي باي، ودو فو، وباي جويي، ووانغ وي، ومنغ هاوران، ووانغ تشانغلينغ، تاركين وراءهم عددًا لا يحصى من الروائع الخالدة.
山遊[□]未狎,朝隱遂爲羣。 地僻煙霞異,心閑出處分。 褰開弄晴景,披拂喜朝聞,(「聞」,蔣當作「雰」。 )野興浮黃菊,林棲臥白雲。 窺臨苔壁古,歌嘯竹亭曛。 ...
故人在天末,空庭明月時。 白雲勞悟(寤)寐,芳樹歇華滋。 蟋蟀鳴秋草,蜘蛛弄曉絲。 菊花應可汎,留興待□□。
閨樹紅滋變,庭蕪白(下缺)。