يمثل شعر تانغ ذروة الشعر الصيني الكلاسيكي، ويضم شعراء عظماء مثل لي باي، ودو فو، وباي جويي، ووانغ وي، ومنغ هاوران، ووانغ تشانغلينغ، تاركين وراءهم عددًا لا يحصى من الروائع الخالدة.
欲趁寒梅趁得麽,雪中偷眼望陽和。 陽和若不先留意,這箇柔條爭奈何。 (《尊前集》)。