يمثل شعر تانغ ذروة الشعر الصيني الكلاسيكي، ويضم شعراء عظماء مثل لي باي، ودو فو، وباي جويي، ووانغ وي، ومنغ هاوران، ووانغ تشانغلينغ، تاركين وراءهم عددًا لا يحصى من الروائع الخالدة.
一瓶一錫十方遊,揮塵湘南夜語投。 四百好峯在何許?寄師雙眼看羅浮。
此身政坐愛名山,投老求閒可得閒。 遙夜相思千里月,想應騎虎度松關。 (《羅浮志》十《詩》)。