يمثل شعر تانغ ذروة الشعر الصيني الكلاسيكي، ويضم شعراء عظماء مثل لي باي، ودو فو، وباي جويي، ووانغ وي، ومنغ هاوران، ووانغ تشانغلينغ، تاركين وراءهم عددًا لا يحصى من الروائع الخالدة.
閑步江亭駐客行,殿臺高敞杜鵑聲。 風生屈宋魂應散,雨過黃娥恨亦輕。 春筍亂穿階蘚缺,晚霞旁襯野花明。 翠華不返蒲關去,鴛鷺數行松韻清。 (同前)。